Strona główna

• 152 osoby zginęły w katastrofie lotniczej w Pakistanie. (28 lipca 2010)

• W warszawskim hospicjum zmarła Kasia Sobczyk, polska piosenkarka bigbitowa. (28 lipca 2010)

• W Barcelonie rozpoczęły się Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce. (26 lipca 2010)

• W serwisie internetowym Wikileaks opublikowano około 92 tysiące dokumentów dotyczących tajnych operacji wojskowych w Afganistanie. (25 lipca 2010) ( Wikinews)

• Alberto Contador wygrał wyścig kolarski Tour de France 2010. (25 lipca 2010)

30 lipca: imieniny obchodzą Piotr, Julita, Leopolda

• 1818 – urodziła się Emily Brontë, angielska pisarka, autorka powieści Wichrowe wzgórza.
• 1863 – urodził się Henry Ford, amerykański przemysłowiec.
• 1898 – zmarł Otto von Bismarck, niemiecki polityk, architekt zjednoczenia Niemiec.
• 1941 – w Londynie został podpisany układ Sikorski-Majski.
• 2007 – zmarł Michelangelo Antonioni, włoski reżyser i scenarzysta filmowy.

Z nowych artykułów w Wikipedii:

...z którym miastem związana jest legenda Tołgskiej Ikony Matki Bożej?

...jakie zasługi dla protetyki stomatologicznej położył amerykański malarz Charles Willson Peale?

...że Polskie Radio Baranowicze było ostatnią lokalną rozgłośnią Polskiego Radia, którą uruchomiono przed II wojną światową?

...gdzie leży "szwedzkie Stonehenge"?

...które domy mody wykorzystały utwory amerykańskiego zespołu Glass Candy podczas swoich pokazów?

Paul Barthélemy Biya (ur. 13 lutego 1933 w Mvomeka'a) – kameruński polityk, premier Kamerunu w latach 1975–1982, prezydent od 6 listopada 1982. Pozostaje u władzy nieprzerwanie od 35 lat. W 1990, pod wpływem nacisków kształtującej się opozycji i części społeczeństwa, wprowadził system wielopartyjny, jednak pierwsze wielopartyjne wybory parlamentarne i prezydenckie przeprowadzone w 1992 naznaczone były licznymi fałszerstwami. Na arenie międzynarodowej prowadzi ustabilizowaną i niekonfrontacyjną politykę.

Po odzyskaniu niepodległości Aleksander Prystor był podsekretarzem stanu w Ministerstwie Pracy i Opieki Społecznej (1918–1922). Brał udział w wojnie polsko bolszewickiej. Tuż przed bitwą warszawską został odwołany przez Piłsudskiego z oddziałów frontowych i powołany na stanowisko osobistego adiutanta Naczelnego Wodza. Uczestniczył w przygotowaniach do zajęcia Wilna i w samej akcji. Został wówczas adiutantem generała Lucjana Żeligowskiego, a po zajęciu miasta, także szefem jego kancelarii cywilnej. W latach 1929–1930 pełnił funkcję ministra pracy i opieki społecznej, a w okresie 1930–1931 – ministra przemysłu i handlu. Był jednym z czołowych polityków sanacji oraz bliskim współpracownikiem Józefa Piłsudskiego. 27 maja 1931 został mianowany premierem Polski, a funkcję tę piastował do 9 maja 1933. Po wybuchu II wojny światowej schronił się na Litwie. Po zajęciu tego państwa przez ZSRR został aresztowany przez NKWD. Zmarł w szpitalu więziennym na Butyrkach w Moskwie.

Poznaj siostrzane projekty Wikipedii

		Wikisłownik Wielojęzyczny słownik Wikicytaty Kolekcja cytatów Wikinews Serwis informacyjny Wikiźródła Dokumenty źródłowe Wikibooks Wolne podręczniki Wikiwersytet Wspólnota wolnej wiedzy Wikispecies Katalog gatunków Wikimedia Commons Repozytorium mediów		Inne wersje językowe Statystyki
Fundacja Wikimedia Organizacja odpowiadająca za Wikimedia Wikimedia Polska Promocja polskich projektów Wikimedia Meta-Wiki Koordynacja projektów